۱۳۸۹ تیر ۱۲, شنبه

جواب‌اش به این لحظه‌ها، به این آدم‌ها، به این ماجراها، فقط سکوت بود و نگاه. و این انگار کم بود برای نیازهای زمانه‌ای که سال‌هاست هم‌دم وقاحت است. پس گریخت. و فراری بی‌قرار را آغاز کرد، که تا نفس آخرش ادامه داشت.


* نقاشی Joan Miró

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

اشتراک در: نظرات پیام (Atom)